Vanmiddag heeft een Nederlandse kennis die al jaren in de V.S. woont en werkt, ons Detroit laten zien. Detroit, de stad die op veel lijstjes van  steden in de V.S. met veel criminaliteit consequent tot de top 3 behoort. Ik hoopte uiteraard op iets spannends, wellicht een schietpartij zoals onze medestudenten er vorig jaar één meemaakten.

Terwijl we vanuit Dearborn de grens met Detroit passeerden, controleerde onze gids voor de zekerheid nog even of de deuren van de auto goed op slot zaten. Dat zaten ze. Mooi. Bij het eerste stoplicht hield hij een autolengte afstand van de wagen voor ons. Toen we vroegen waarom dat was, zei hij doodleuk: “Dan kunnen we wegrijden als er iets gebeurt.” Ook mooi.

Nadat we zo’n kleine twee seconden van Detroit hadden genoten, kwam de eerste drugsgebruikende prostituee al door het straatbeeld gehuppeld. Vervallen huizen, dichtgetimmerde gebouwen, gekraakte panden, daklozen die in parkjes kampeerden, op bankjes hingen, om geld vroegen, met wandel- en winkelwagens liepen, op trapjes zaten, tegen portieken leunden… Veel heuse gangster-graffiti op met planten overwoekerde muren, afgebrande huizen en mensen met een lege, uitgebluste blik in hun ogen. (meer…)

Het was een prachtige zondagmorgen in New York. Een aarzelende zon liet zo nu en dan haar stralen vallen over de prachtige gebouwen in het historische Harlem. Wij waren al vrij vroeg uit de veren om deel te nemen aan een wandeltocht door deze wijk met zijn vele architectonische hoogstandjes en roerige geschiedenis.

Onze gids was een ietwat alternatief geklede, langharige voormalige krantenverkoper, maar dat mocht de pret niet drukken. De beste man zat goed in zijn verhaal, en gaf blijk van gedegen kennis van de buurt. Terwijl de stad die nooit slaapt langzaam ontwaakte, stonden wij al op een lege campus van Columbia University. (meer…)